Έργα και όχι λόγια για το προσφυγικό και το μεταναστευτικό | Άρθρο στο ΑΠΕ
Η διεθνής κοινότητα, γεμάτη ενοχές απέναντι στην εικόνα του τρίχρονου Αιλάν από τη Συρία, αφυπνίστηκε και ευαισθητοποιήθηκε για μία ακόμη φορά, όπως συνέβη τον περασμένο Μάιο με αφορμή το πολύνεκρο ναυάγιο στην Λαμπεντούζα.
Όμως το ζητούμενο είναι – πριν την επόμενη αντίστοιχη εικόνα που θα σοκάρει εκ νέου τη διεθνή κοινή γνώμη – η ανάληψη άμεσων και ουσιαστικών πολιτικών πρωτοβουλιών, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η γενεσιουργός αιτία του προβλήματος.
Γιατί είναι γνωστές τόσο οι κύριες χώρες προέλευσης προσφύγων και μεταναστών όσο και οι συνθήκες, οι οποίες τους εξαναγκάζουν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους για να φθάσουν ακόμη και με κίνδυνο της ζωής τους στην Ευρώπη.
Το μέγεθος του προβλήματος είναι ήδη τεράστιο, αλλά και βαίνει συνεχώς διογκούμενο, εάν αναλογιστούμε ότι η εκτίμηση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για το 2016 ανεβάζει σε πάνω από 450.000 τον αριθμό των ανθρώπων, οι οποίοι προβλέπεται να διασχίσουν τη Μεσόγειο για να ζητήσουν διεθνή προστασία στην Ευρώπη.
Η Ελλάδα, ως κύρια πύλη εισόδου υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος της ΕΕ λόγω της γεωγραφικής της θέσης, έχει δεχθεί και εξακολουθεί να δέχεται ένα δυσανάλογο με τις δυνατότητές της προσφυγικό και μεταναστευτικό βάρος.
Μάλιστα η κατάσταση στη χώρα μας επιδεινώθηκε περαιτέρω με αφορμή την οικονομική κρίση, αλλά ακόμη περισσότερο εξαιτίας σοβαρών λαθών και παραλείψεων της παραιτηθείσας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με αποτέλεσμα ιδίως στην Κω και τη Λέσβο να καταστεί ανεξέλεγκτη.
Η πολιτική ανοικτών συνόρων, η ανυπαρξία εθνικού σχεδιασμού, η ανικανότητα απορρόφησης εγκεκριμένων κοινοτικών κονδυλίων, οι ελλείψεις σε κέντρα πρώτης υποδοχής, η ανεπαρκής στελέχωση των σχετικών δομών και η κακή συνεργασία με τους τοπικούς φορείς αποτελούν ορισμένα μόνο χαρακτηριστικά παραδείγματα των εν λόγω λαθών και παραλείψεων.
Η Ελλάδα έχει άμεση ανάγκη ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης για το προσφυγικό και το μεταναστευτικό πρόβλημα με έμφαση στην πλήρη αξιοποίηση ευρωπαϊκών κονδυλίων και μηχανισμών αλληλεγγύης, στην ενίσχυση της φύλαξης θαλάσσιων και χερσαίων συνόρων με την ενισχυμένη παρουσία της FRONTEX, στην πληρέστερη λειτουργία κέντρων πρώτης υποδοχής, στο συντονισμό κεντρικής και περιφερειακής διοίκησης, στην επιτάχυνση των διαδικασιών επαναπατρισμού όσων δεν δικαιούνται διεθνούς προστασίας και στην ενίσχυση των αστυνομικών και λιμενικών υπηρεσιών στα νησιά που δέχονται το μεγαλύτερο βάρος.
Η ΕΕ από την πλευρά της οφείλει να δημιουργήσει έναν μόνιμο μηχανισμό μετεγκατάστασης προσφύγων, να τροποποιήσει τις συνθήκες του Δουβλίνου, να ενισχύσει τις χώρες που υφίστανται το μεγαλύτερο μεταναστευτικό βάρος, να δρομολογήσει στενότερη συνεργασία με τις εμπλεκόμενες τρίτες χώρες και να ασκήσει μεγαλύτερες πιέσεις προς την Τουρκία για την εφαρμογή των συμφωνιών επανεισδοχής, τις οποίες οι γείτονές μας αγνοούν επιδεικτικά.